Γράφει η Μαριάνα Μασμανίδου (τραγουδίστρια).
Συνδεθείτε μαζί της στο Instagram και στο YouTube.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη.
Πρέπει να ήμουν γύρω στα 5, όταν βρέθηκα για πρώτη φορά με ένα κόκκινο μεταλλόφωνο στα χέρια.
Έπειτα, μ’ ένα πινέλο και ακουαρέλες.
Και ύστερα θυμάμαι μια στολή «ραπανάκι» και πολλές ευτυχισμένες στιγμές στο θεατρικό εργαστήρι.
Ύστερα, σπουδές στο θέατρο και το τραγούδι.
Ένα είναι σίγουρο:
ότι ο τρόπος μου να υπάρχω μέσα από την τέχνη είναι ζωτικής σημασίας.
Η τέχνη δίνει φωνή, σχήμα και χρώμα στα συναισθήματά μoυ.
Είναι ένα «δόσιμο χώρου», μια βαθιά συνομιλία με εμένα και τους άλλους.
Ένα διά βίου καλωσόρισμα στο παιδί μέσα μου.
Ο τρόπος να βρίσκω ένα ασφαλές περιβάλλον αλήθειας, ανομολόγητα, μέσα σε έναν κόσμο που επιτάσσει το αντίθετο.
Η Τέχνη είναι το «Μαζί».
Νομίζω πως ίσως είναι η ρίζα κάθε ανθρώπινης ψυχής.
Θα δανειστώ λίγα λόγια του Ελύτη που τόσο αγαπώ:
Ἕνα ρυάκι δεν εἶναι ἁπλῶς λίγο νερό ποκατρακυλάει τον κατήφορο· εἶναι ἡ λαλοῦσα κι εὔχαρις ὑποδήλωση τῆς παιδικῆς ηλικίας τῶν πραγμάτων.
Εύχομαι να βρίσκουμε τρόπους να «άγουμε τις ψυχές μας».