>> γράφει η Γιώτα Τσιμπρικίδου
Θέλω να είμαι συνεπής στη δουλειά μου και αυτό που με ενδιαφέρει πρωτίστως είναι η μουσική και η ουσία της
Ο Γιάννης Διονυσίου καλεσμένος μου στο Art Podcast #179 και σκέφτομαι πως έπρεπε αυτό το μοίρασμά μας να γίνει για να γνωρίσουμε καλύτερα έναν καλλιτέχνη που το όνομά του αναφέρεται στα επεισόδια μας συχνά. Ναι, γιατί οι συνάδελφοί του τον ξεχωρίζουν και το κοινό τον έχει ανακαλύψει τα τελευταία χρόνια και τον ακολουθεί!
Στην κουβέντα μας ζωντανεύουν εικόνες της πορείας του από ένα χωριό της επαρχίας της Λευκωσίας και τον ίδιο παιδί μπροστά στο πιάνο ή με το αγαπημένο του βιολί, στις σπουδές μουσικής της Θεσ/νίκης, την ακαδημαϊκή του πορεία και την παρουσία του στην ελληνική λαϊκή μουσική με συνεργασίες αξιοζήλευτες. Μιλάει για τη βαρύτητα της βυζαντινής μουσικής, τη νέα γενιά μουσικών και τραγουδιστών που όπως λέει θα πρέπει να γίνονται παραγωγοί του εαυτού τους, την παραδοσιακή μουσική και την Σοφία Σπυράτου που υπήρξε η πρώτη χείρα βοήθειας για τον ίδιο.
Τι λέει για τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον Γιώργο Χατζηπιερή, αλλά και τον Γιώργο Νταλάρα με τον οποίο συνεργάζεται και εκτιμά πάρα πολύ; Ποια είναι η πιο δυνατή στιγμή της μέχρι τώρα καλλιτεχνικής του πορείας;
Ο Γιάννης Διονυσίου μιλάει και για τη σχέση του με τον Γιάννη Παπαγεωργίου και τη δική τους νέα δισκογραφική δουλειά, με την «Λακούβα» (και την κρυφή της ιστορία) να ξεχωρίζει!
Αξίζει να γνωρίσεις καλύτερα τον Γιάννη Διονυσίου – άκου την Τέχνη!